ให้มันได้ยังงี้สิ
ไม่มีแรงอัพไดเรยยย เลิกงานกลับบ้านหมดแรง ไม่ได้เปิดคอมเลยคับพี่น้อง
อาศัยตอนอยู่ที่ทำงาน ไปอ่าน+เม้นท์ไดชาวบ้าน
ไดตัวเองไม่กระเตื้อง หุหุ
หน้าที่แล้วถึงไหนนะ อ่อ วันสงกรานต์ อ่ะ ต่อๆ
14 เม.ย.
ยังหยุดอยู่บ้านกันสองคน
ตื่นเช้ามาทำหน้าที่ภรรยาที่ดี ทำอาหารเช้าให้คุณสามี
Breakfast
ตกบ่าย ไปหาไรกินเซ็นทรัลกันดีกว่า
เพราะเริ่มทำกับข้าวไม่ไหวละ
กลิ่นกระเทียมติดมือ อาการพะอืดพะอมเริ่มจู่โจมอย่างรุนแรง
มากินก๋วยเตี๋ยวท่าสยาม
เนื้อเปื่อยกันเลย
กินเสร็จขอไปกินสเวนเซ่นส์ต่อ สั่ง fondu for two
แต่ดูเหมือนอิชั้นจะกินอยู่คนเดียว
ถ่ายไม่ชัดเลย คุณสามีถ่ายไง
กล้องเรานี่ ต้องเราถ่ายคนเดียว คนอื่นถ่ายไม่เคยชัด หุหุ
กินเสร็จไปดูหนังกันต่อ
"ดรีมทีม"
สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกก
เด็กๆน่ารัก แหม กะลังเหมาะเลย
คุณสามีนั่งหัวเราะเสียงดังเชียว คงจะอิน เหอะๆ
ดูเสร็จออกมาเกือบ 6 โมง ซื้อของกินนิดหน่อยกลับมากินที่บ้าน
ขึ้นไปนั่งกินบนดาดฟ้ากันสองคน
ไม่ค่อยอร่อยเลย อาการไม่ค่อยดี
ตกดึก คุณสามีใจดี ปอกมะม่วงให้กิน
ปอกเก่งมาก ฝานจนเม็ดก็แทบจะไม่เหลือ กินหมดซะที่ไหน
15 เม.ย.
วันหยุดวันสุดท้ายของคุณสามี
ส่วนเราหยุดต่ออีก 1 วัน
แสดงว่า พรุ่งนี้ต้องอยู่บ้านคนเดียว
วันนี้ไม่ได้ออกไปไหน อยู่บ้านกันทั้งวัน
ตอนเย็นทำผัดซีอิ้วกินกัน
วานคุณสามีปอกกระเทียมให้ ปอกเองไม่ไหวแล้ว เหม็นมากๆ
กินบนดาดฟ้าเหมือนเดิม ลมเย็นๆ
กินเสร็จต่อด้วยรดน้ำต้นไม้ ลงมาก็ค่ำพอดี
หมดไปอีก 1 วัน
16 เม.ย.
คุณสามีไปทำงาน
ปิ้งขนมปัง+ชงกาแฟให้เค้าก่อนไป
สามีดีอย่าง ทำไรให้กินก็กิน ไม่ค่อยเลือก
ส่วนคุณภรรยานอนต่อ ตื่นมาสายๆ อาการเริ่มแย่ คลื่นไส้อีกแล้ว
ไม่รู้จะกินไร ไม่นึกอยากเลย
เลยต้มไข่สามใบ กินกะข้าว
นั่งๆนอนๆ เก็บกวาดบ้านเล็กน้อย (มากๆไม่ได้ ไม่ไหว)
สุดท้าย ออกนอกบ้านดีกว่า ไม่งั้นอาการหนักแน่ๆ
ออกไปพารากอน กินข้าวเย็นกัน
เป็นมื้อเย็นที่กล้ำกลืนมากๆ เพราะอาการเริ่มหนักอย่างแรง
กลับมา แทบสลบ
จริงๆลาพักร้อนต่อ 17-18 แต่เปลี่ยนใจ ลาอาทิตย์หน้าดีกว่า
เพราะคุณสามีจะไม่อยู่ ไปสัมมนาต่างจังหวัด
17 เม.ย.
มาทำงาน
แบบทรมานมากกกกกกกกกกกกก
คลื่นไส้ทั้งวัน
เลิกงานแทบจะคลานกลับบ้าน
สุดท้ายก่อนนอนต้องยอมกินยาแก้แพ้ที่คุณหมอให้มา
ตั้งใจจะไม่กินแล้วเชียว ไม่ไหวจริงๆ
18 เม.ย.
ได้ยาไปเมื่อคืนค่อยยังชั่ว
พอทำงานไหว อดทนๆ เดี๋ยวก็หยุดแล้ว
แวะซื้อคุ้กกี้รองท้องตอนสายๆ
ตอนเย็นอิเพื่อนฟิกมาสัมภาษณ์งานที่ออฟฟิศ
เลยนัดกับเพื่อนๆไปกินข้าวกันที่สยามซะเลย
ไม่ได้เจอนานและ คิดถึงๆ
กินกันที่ร้าน โอลดี้ คาเฟ่
อิฟิกเรียกเพี้ยนเป็นโอเด้ง ไม่ใช่ร้านก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นนะแก
ไอติมวาฟเฟิลอร่อยๆ
กินกันจนถึงสามทุ่มกว่าๆ
คุณสามีตีปิงปองรอในออฟฟิศ ถึงว่า ไม่โทรมาตามเลย
19-23 เม.ย.
ขอสารภาพว่า
ไม่ได้ถ่ายรูปเลย
จำอะไรไม่ได้เลย
นอกจาก
เฮ่ออออออออออ
แพ้สุดๆ
อ้อ
บอกลาออกกะเจ้านายเรียบร้อยแระ
เจ้านายก็ไม่อยากให้ออกแหละ
แต่ก็ยืนยันความต้องการ อยู่ไม่ไหวอ่ะค่ะ
ขอออกไปเลี้ยงลูก
ไม่ออกตอนนี้
คลอดลูกก็ต้องออกอยู่ดี ไม่มีคนเลี้ยงลูกนิ
เค้าขอเวลาหาคนมาแทน
สงสัย มีสามเดือนแหงๆ เอาวะ ก็ดีเหมือนกัน
มีเวลาเก็บเงินอีกนิดหน่อย
24 เม.ย.
วันนี้ลาพักร้อนแทนอาทิตย์ที่แล้ว
คุณสามีไปสัมมนาที่กาญจนบุรี
ตื่นมากินข้าวด้วยกันตอนเช้า แล้วก็ตื่นยาวเลย
ตอนกลางวัน แม่บ้านไปซื้อข้าวเหนียวให้
เมื่อวานซื้อแกงเขียวหวานกัลปพฤกษ์มา เลยเอามากินกะข้าวเหนียว
กินข้าวเหนียวหมดห่อเลย อยากกินจัด
หน้าตาโทรมอย่างเห็นได้ชัด
ไม่ค่อยได้ทาอะไรเลยเดี๋ยวนี้ เหม็นไปหมด
กัดฟันใช้โลชั่นทาตัวอยู่ ต้องทาแต่เนิ่นๆ กัวท้องลาย เหอะๆ
เฮ่อออออ อัพแบบไม่รู้เรื่อง เบลอๆ
เมื่อไหร่จะหายแพ้ซะทีเน้อออออออ
จะกินให้สะใจเลย
บางทีนึกอยากกิน แต่พอซื้อมาแล้วได้กลิ่น จะอ้วกเอา
ทรมานจริงๆ
เค้าว่าแพ้มากๆ แสดงว่าลูกแข็งแรง
โอเคๆ
เพื่อลูก
วันนี้คุณสามีจะกลับแร้ว
คิดถึงอ่ะ
ไปแค่คืนเดียวเอง สงสัยช่วงนี้ sensitive
 
 
|
