เป็นช่วงชีวิตที่วนเวียนเป็น LOOP สุดๆแล้วช่วงนี้

แต่แปลกมากที่ไม่หงุดหงิด(มาก) เหมือนแต่ก่อน  สงสัยเริ่มจะเป็นผู้ใหญ่ขึ้น (จริงๆคือแก่ -*-)

12-16 พ.ย.  อาทิตย์นี้พี่ต่ายกลับดึกอีกแล้ว

วันจันทร์ 12 พ.ย.  ได้รับโทรศัพท์แต่เช้า มีเรื่องใหม่มาอีกแล้ว ข่าวร้ายและข่าวดีในเวลาเดียวกัน

                        บอกน้องชาย "ตอนนี้เหลือเราคนเดียวแล้วนะ ที่ไม่สร้างปัญหาให้พี่ "

วันอังคาร 13 พ.ย. วิ่งวุ่นกับการเตรียมงาน Outing (ที่ตัวเองไม่ได้ไป T_T) เหมือนเดิม

 

 เลิกงานก็ไปเดินเล่นรอพี่ต่ายแถวสยาม

เดินจนทั่วสยามมาจบที่พารากอน พี่ต่ายก็ยังไม่เลิกงาน

 

เดินไปก็หนาวไป  ยังอุตส่าห์ซื้อน้ำกีวี่ปั่นมากินอีก กินไม่หมดเลย

วันพุธ 14 พ.ย.   วันนี้พี่ต่ายยิ่งเลิกดึกเข้าไปใหญ่  เลยไปนั่งเล่นรอที่ห้องทำงานเค้าเหมือนเดิม

 

ตกเย็นล่ะเริ่มโทรมทุกที

 

ห้องทำงาน IT Manager  หันไปทางไหนก็มีแต่คอม

 

ซื้อรองเท้าจากตลาดหลังสวนมา คู่นี้ชอบมาก ตอนลองใส่สบายดี

 

ตอนแรกพี่ต่ายบอกไม่น่าเดินสามทุ่ม  ก็นั่งเล่นเน็ต อัพไดรอไปเรื่อยๆ ชิลๆ

รอจนหลับไปเลย ตื่นมา 5 ทุ่มครึ่ง ยังไม่เสร็จเลย ทรมานมากเพราะรู้สึกปวดท้องด้วย

กว่าคุณสามีจะเสร็จงานก็ปาเข้าไปเที่ยงคืนครึ่ง  กลับถึงบ้านตี 1 กว่า สลบไปเลยทั้งคู่

 

วันพฤหัส 15 พ.ย. ไม่มีไรจะอัพ ไม่ได้ถ่ายรูป  ทำไมต้องเป็นวันพฤหัสทุกทีก็ไม่รู้

 

วันศุกร์ 16 พ.ย. เตรียมงาน Outing เกือบเสร็จละ วันนี้ทัวร์เข้ามาพรีเซนท์ทริปญี่ปุ่นที่ออฟฟิศ

                     คนเข้าฟังกันล้นหลาม แต่ก็มีพนักงานที่ติดงาน โวยวายบอกถ่ายวิดีโอไว้ให้ดูได้มั้ย

                     เว่อร์ไปป่าวฟระ ก็บอกอยู่ว่าเค้ามีบุคให้ ไม่ต้องกลัวไม่รู้เรื่อง ก็ยังไม่พอใจ

                     อีเมล์มาต่อว่าอีก เอาแต่ใจตัวเองกันมากๆ คนออฟฟิศนี้

                   

จัดการเรื่องยืมเครื่องโทรศัพท์ให้พนักงานระดับซีเนียร์

เพราะที่ญี่ปุ่น ระบบเครื่องโทรศัพท์ไม่เหมือนของเรา ต้องเปลี่ยนเครื่อง

 

เลิกงาน ตรงดิ่งไปพารากอนเหมือนเดิม ชวนพี่ต่ายกินฟูจิดีกว่า คิวไม่ยาวมาก รอแป๊บนึงก็ได้กินแล้ว

 

รอกิน

 

       

กิจกรรมเวลารออาหารมาเสิร์ฟ ถ่ายรูป 16 Act

 

คุณสามีถ่ายลงบนโต๊ะให้มันสะท้อน

ยังกะชัตเตอร์ *-*

ถ่ายไปถ่ายมา  อาหารมาเสิร์ฟ

 

    

ยำทูน่าแยกน้ำสลัด อร่อยมากๆ รู้งี้แยกน้ำไปตั้งนานแล้ว

  

 

กินเสร็จ พี่ต่ายต้องกลับไปทำงานต่อ เค้าขอให้เราล่วงหน้าไปรอที่โรงพยาบาลก่อน

ช่วงนี้ป๋าเริ่มโทรตามลูกๆ คงคิดถึง อยากให้ลูกไปอยู่ใกล้ๆ

โอเค ไปก็ไป  ไปถึงก็ไปนั่งบีบนวด  นั่งคุยเป็นเพื่อนป๋า จน 4 ทุ่ม

หม่าม๊ากับลูกคนสุดท้องป๋าก็กลับบ้าน เราก็นั่งรอพี่ต่าย ไม่มีทีวีดูด้วย

คนดูแลที่จ้างมาดูแลป๋า  ปิดไฟปิดทีวีหมด เพื่อให้ป๋าพักผ่อน โอเคเลย หลับด้วย

นั่งหลับบนเก้าอี้ เมื่อยมาก ร้อนมากด้วย ป๋าร่างกายไม่แข็งแรง หนาวง่าย ต้องเบาแอร์

จนตี 1 พี่ต่ายเสร็จงาน ขับรถมารับกลับบ้าน ไม่ได้ขึ้นมาเพราะป๋าหลับไปแล้ว

 

อยากไปเที่ยว อากาศเริ่มหนาวบ้างแล้ว อยากไปเที่ยว

แต่ปีนี้สงสัยจะอด

เศร้า

T_T