หุหุ ตั้งแต่ไม่สบายเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว
น้ำหนักลดไป 2 กิโล

ดีใจมากกกกกกกกกกก

อยากป่วยอีกซัก 2 รอบ ฮ่าาาาาาาาา

หลังจากหายมานี่ รู้สึกว่าความอยากอาหารน้อยลง แปลกจัง
กินอาหารสามมื้อตามปกติ แต่ขนมจุบจิบไม่รู้สึกอยากเลย
เยี่ยม!!
วันเสาร์ 13 ต.ค.
ตื่นกันซะสาย คืนนี้มีโปรแกรมต้องไปนอนเฝ้าป๋าที่โรงพยาบาล
เลยกะจะไปตอนเย็นหน่อย ตื่นมาก็นั่งเล่นเน็ต อัพไดไปตามเรื่อง
ซักพักรู้สึกขาดน้ำตาล เลยขอกินขนมหน่อยนะ

กินเวเฟอร์ห่อเล็ก ปกติกินทีหมดกล่อง นี่ห่อเดียวอิ่มแล้ว

ด้วยจรรยาบรรณ ไม่อาจให้เห็นหน้าได้
อัพไดคราวก่อนโชว์พุง คราวนี้โชว์เนินไหล่ขาวๆแทน 5555
เล่นเน็ตไปมา อากาศชักครึ้มๆ

ฝนตั้งเค้ามาแต่ไกล
กัวที่ไหน ตกมาเล้ยยยยยยยย
แต่เอ๊ะ!!!!
เพิ่งซักผ้าเสร็จนี่หว่า
เวงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
จะแห้งมั้ยเนี่ย

คุณสามีนอนกลิ้งไปมา บ่นว่าปวดเมื่อยตัว ปวดหัว
เดือดร้อนภรรยาที่ดีต้องไปนั่งนวดให้ตั้งนาน
พอเริ่มดีขึ้น โงหัวจากเตียงประมาณบ่ายสาม เริ่มหิว จะให้สั่งพิซซ่ามากินซะงั้น
ฝันไปเถอะย่ะ ช่วงนี้ชั้นงด เธอก็ต้องอดด้วย อิอิอิ

ออกจากบ้าน 4 โมงเย็น มาถึงรพ.เกือบ 5 โมง
หิ้วท้องมาจากบ้าน กะมากิน S&P อร่อยๆ

คุณสามีผมยาวละ ไล่ให้ไปตัดก็ไม่ยอมไปซักที

ปรากฏว่า อาหารที่สั่งมา ไม่อร่อยซักกะอย่าง
เสียชื่อ S&P มั่กๆ ไม่รู้สาขานี้พ่อครัวไม่เก่งรึเปล่า

ต้มยำกุ้งจืดมาก

ยำขาหมูกรอบ ของโปรดคุณสามี รสชาติปะแล่มๆ บอกไม่ถูก

ส้มตำทะเล จืดชืดสุดๆ

ไม่ไหวๆ กินกันไปก็บ่นกันไปอยู่สองคน
แถมตอนเก็บตังค์ ยังคิดเงินผิดอีกนะ คิดยำขาหมูเราเป็นขาหมูซาวน์เคราท์
ซึ่งแพงกว่าตั้ง 125 บาท
มั่วจริงๆเลย

กลับขึ้นมาบนห้อง แบบรมณ์เสีย นั่งได้ซักพัก ไปซื้อกาแฟกินดีกว่า

ไม่ได้กินนานแล้ว อร่อยชื่นใจ

จนค่ำๆ ทุกคนก็กลับบ้านไปพักผ่อน
เรากะคุณสามีอยู่เฝ้าป๋า
คืนนี้ป๋านอนหลับได้ยาวหน่อย
ตื่นมาเข้าห้องน้ำตอนตี 3 ครึ่ง
เรากว่าจะนอนก็ตี 2 มัวแต่ดูหนัง UBC กะคุณสามี
เรื่องไรไม่รู้ สนุกดี
สรุปคืนนั้น หลับๆตื่นๆกันทั้งสองคน
ได้ยินเสียงป๋าขยับตัวทีก็ตื่นกันที
กว่าจะหลับสนิทก็ตี 4 พอดี
อาทิตย์ 14 ต.ค.
เราตื่นประมาณ 7 โมงเช้า
ส่วนคุณสามีตื่นตั้งกะ 6 โมง
แสดงว่านอนไปได้จริงๆแค่ 2 ชม.เอง
เบลอทั้งคู่
ตื่นมาก็กินซาลาเปาที่เหลือจากเมื่อวาน เพราะไม่อยากทิ้งป๋าไปไหน
จนประมาณบ่าย คนอื่นๆก็มา

เลี้ยงเด็กทุกอาทิตย์เลย

ซักพักก็ลงไปหาไรกินกัน
เข็ดแล้ว S&P ไปกินคาเฟทีเรียของโรงพยาบาลดีกว่า
อร่อยด้วย
กินเสร็จคุณสามีขึ้นห้องไปก่อน
เราไปเดินช๊อปตลาดนัดใกล้ๆโรงพยาบาล
ได้เสื้อเชิ๊ตมา 1 ตัว
สบายใจละ แม้จะอยู่รพ.ก็ช๊อปได้
สามารถ
ตกบ่าย ญาติๆป๋าก็มาเยี่ยมกันเต็มห้องเหมือนเดิม
ลูกชายลูกสะใภ้เลยหลบไปนั่งข้างนอกกันจนเย็น
ก็พากันไปกินข้าวร้านอาหารญี่ปุ่นชั้นล่าง

ช่วงนี้หนมผิงตามติดพี่มีตลอด พี่มีทำอะไรก็พยายามทำตาม

กินเสร็จก็ขึ้นไปอยู่กับป๋าจนค่ำ
ไต่ก๊อ(พี่คนโตของคุณสามี) ก็กลับไปก่อน
เหลืออี่ก๊อ,ซ้อป๊อบ,เรา,คุณสามี,แม่สามี
ป๋าเริ่มมีอาการไม่ค่อยดี ปวดหัวไมเกรนอีกแล้ว
หมอบอกตอนนี้ลามไปหลายส่วนแล้ว ทั้งม้าม ตับ ปอด 2 ข้าง และสมอง
........เฮ่อ........
จนประมาณสามทุ่ม เรากะคุณสามีก็พาซ้อป๊อบ,แม่สามี,นู๋มี กลับก่อน
อี่ก๊ออยู่ดูป๋าก่อนพักนึง แล้วก็ตามกลับมา
คืนนี้เพื่อนป๋านอนเฝ้า
กลับมาอย่างเหนื่อย
...........หมดแรง.............
