มาอัพได้ซะที
เฮ่อออออออออออออออ
หายป่วยแล้วค๊าบบบบบบบบ
กว่าจะหาย ซัดยาไปหมดแม็กเลย หมอให้มาเท่าไหร่ กินจนเกลี้ยงงงงง
เวลาเป็นหวัดที่เกิดจากภูมิแพ้ทีไร หายยากทุกที
อาทิตย์ 7 ต.ค.
อาทิตย์ที่ผ่านมาก็เหมือนเดิม คุณสามีปฏิบัติการพี่เลี้ยงจำเป็นอีกแล้ว

เนื่องด้วยจรรยาบรรณ จึงไม่อาจให้เห็นหน้าพี่เลี้ยงได้
แต่โชว์พุงขาวๆแทน ฮ่าาาาาาาาาาาา

หลานๆเล่นกล้อง

ท่าปล่อยแสงเจ้านู๋มี อุลตร้าแมนแฟนคลับพันธุ์แท้

เอ่อ.......อันนี้ท่าไรไม่รู้จิ

เห็นน้องทำ นู๋มีเอามั่ง

วันนี้หนมผิงมัดผมแล้วนะค๊าาาาา

ซักพักก็อาบน้ำแต่งตัว ไปโรงบาลเหมือนเดิม
เอารถไปคนละคัน เมื่อคืนวันเสาร์พี่ชายคนโตของคุณสามีนอนเฝ้าป๋า
วันนี้เป็นหน้าที่เรากะคุณสามีเฝ้ามั่ง
ก่อนไป เราสองคนแวะไปที่นี่ก่อน

พี่ต่ายเอาอุปกรณ์มาเคลมที่พารากอน แต่ขี้เกียจหาที่จอดรถ
เลยมาจอดเซ็นทรัลเวิลด์ แล้วแวะกินมอสเบอร์เกอร์

ได้ข่าวว่าอร่อยนักหนา ลองซะหน่อย

ใส่ตะกร้ามาเลย ดูดีมีชาติตระกูลมาก

รสชาติก็ใช้ได้อ่ะนะ พูดไม่ถูกอ่ะ มันก็เบอร์เกอร์นี่แหละ
แต่กินแล้วมันไม่ค่อยจุกเหมือนกินแมคหรือเบอร์เกอร์คิงน่ะ
เอ? หรือเราไม่สบาย กินอะไรก็ไม่ได้เยอะหว่าาาา

ระหว่างกินก็ถ่ายรูปไปมา
ชอบรูปนี้มาก ลืม zoom out แต่คุณสามีทำหน้าแอ๊บแบ๊วได้ใจ
เลยขอโพสไว้เป็นที่ระลึก อิอิอิ

กินเสร็จว่าจะเดินเล่นซะหน่อย
เดินไปเดินมา รู้สึกเบื่อๆ คงเพราะไม่สบายด้วยมั้ง
ชวนคุณสามีไปโรงบาลซะงั้น เล่นเอางงไปเลย
เพราะปกติเราจะเดินช็อปนานตลอด วันนั้นไม่รู้สึกอยากซื้ออะไรเลยกลับดีกว่า
ถึงโรงบาลบ่ายๆ ก็เล่นกะหลานอยู่โรงบาลจนเย็น
ต้องแวบไปธุระที่สวนลุมไนท์ ไปถึงก็เจอเรื่องที่ทำให้หัวใจห่อเหี่ยวอย่างแรง(อีกแล้ว)
ตอนแรกกะจะไปกินข้าวเย็นที่นั่น เปลี่ยนใจไม่กงไม่กินมันแล้ว
กลับมาถึงโรงบาล คุณสามีไปกินสเต๊กที่ทองหล่อมา อิจฉามั่กๆ

มากินโรลสตาร์บัคแก้อิจฉา

กินไปคุยกะสามีไป แอบน้ำตาซึมๆ แต่ก็อดทน
รู้ว่าร้องไห้ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น ก็ช่างมัน คุณสามีก็ปลอบเราไม่เป็นซะด้วย
ชินแล้ว เพราะแต่ก่อนชอบฟูมฟาย เค้าก็ไม่ปลอบ 55555
เลยหยุดร้องดีกว่า
ตอนแรกกะจะนอนเฝ้าป๋า แต่พอดีซ้อป๊อบจ้างพยาบาลพิเศษได้
เลยได้กลับบ้าน ดีใจๆ เพราะวันจันทร์ต้องทำงาน
ต้องไปต่อสู้กับอะไรๆอีกเยอะแยะมากมาย
เข้มแข็งดีกว่า

.....เนอะ......
ปล. ว่าจะอัพเรื่องวันเกิดต่อ แต่ขี้เกียจแล้วอ่ะ
ขอไปดู "เป็นต่อ"ก่อนละกัน ไว้มาอัพใหม่ อิอิ
