วันพุธ 26 ก.ย.

เลิกงานต้องรีบบึ่งไปโรงบาลจุฬา

อี่ก๊อกะซ้อป๊อบพาป๋าไปตรวจว่าสามารถทำคีโมได้รึยัง

ไปถึงห้องฉุกเฉินของโรงบาล บรรยากาศแย่มาก เป็นห้องรวม

ที่นี่ห้องพิเศษต้องรอคิวนานมากกกกกก ไม่ได้ห้องกันง่าย

แถมป๋าก็ปวดมาก คลื่นไส้ อาเจียนทั้งวัน ไม่ได้กินไรเลย จนสุดท้ายอี่ก๊อทนไม่ไหว

บอกไปแอดมิทโรงบาลกรุงเทพเหอะ พอได้ผลตรวจกับใบส่งตัว

ก็พาป๋าขึ้นรถพี่ต่าย บึ่งไปรพ.กรุงเทพ

เป็นการขับรถที่ช้าที่สุดของคุณสามีเลย กัวป๋ากระทบกระเทือน

ไปถึงสามทุ่มกว่าๆ ก็รอซ้อป๊อบไปติดต่อที่ตึกกลาง เพราะตึกวัฒโนสถ

ที่ป๋าเคยมานอนเป็นตึกรักษาเฉพาะทาง(มะเร็ง) 2 ทุ่มก็ปิดแล้ว

กว่าจะได้เข้าห้องก็ 4 ทุ่มได้ เข้าห้องปุ๊บ แพทย์เวรก็ให้น้ำเกลือทันที

เพราะป๋าไม่ได้กินไรเลยทั้งวัน อ่อนแรงเห็นได้ชัด ก็อยู่กันจนเที่ยงคืนได้

คืนนี้ฉุกละหุกมาก ม๊าเลยนอนเฝ้าป๋า ส่วนพรุ่งนี้เรากะพี่ต่ายมานอนเฝ้า

เพราะเพื่อนป๋าที่เคยมาเฝ้าประจำไม่อยู่ ไปเขาใหญ่ กลับวันศุกร์

วันพฤหัส 27 ก.ย.

จัดกระเป๋าสำหรับ 1 คืน ใส่รถมาด้วย เพราะคืนนี้ต้องนอนที่โรงบาล

ตกเย็น ออกจากออฟฟิศประมาณ 5 โมงกว่า ขอพี่เค้าออกก่อน เพราะต้องรีบไป

ออกมาตรงวินมอไซค์ คนเยอะมากกก ขี้เกียจรอ เลยเดินเอา จะใช้เวลาประมาณ 15 นาที

จากตึกที่ทำงานถึงปากซอยต้นสน เดินไปได้นิดนึง พี่เมสเซนเจอร์ที่ออฟฟิศขับผ่านมาพอดี

เลยไปส่งปากซอย ขับไปเกือบถึงปากซอยแล้วนะ รถสะดุดไรไม่รู้ เกือบล้มซะงั้น

ดีนะพีเค้าประคองไว้ได้ โดนแซวอีก "สงสัยน้ำหนักเกิน" ฮ่าๆๆๆ

มาถึงโรงบาล เจออี่ก๊อกะหม่าม๊าพี่ต่าย ก็มาแตะมือให้เค้ากลับไปพักผ่อน

ก่อนเค้ากลับ แวะมากินกาแฟซะหน่อย วันนี้สั่ง คาราเมล ม็อคคิอาโต้ อร่อยแฮะ

วันศุกร์ 28 ก.ย.

ตื่นแต่เช้า เช้านี้ป๋าดูสดชื่นขึ้น ได้น้ำเกลือไป 3 ขวด ค่อยยังชั่วหน่อย

เห็นเค้าตอนแย่แล้วเราก็ใจหายเหมือนกัน

ออกจากโรงบาล ฝนตั้งท่าตกปรอยๆ ระหว่างที่รถติดๆตรงถนนเพชรบุรี

มอไซค์มาจากไหนไม่รู้อ่ะ วิ่งมาชนประตูหลังด้านขวาเสียงดังมาก

พี่ต่ายหัวเสียเลย ยิ่งกว่านั้น พอเปิดประตูลงไปดูว่าคนขับเป็นไรมากรึป่าว

"มันขับหนีไปต่อหน้าต่อตาเลยคับพี่น้อง!!!"

ไอ้..#$^$&*%^&$*%

ดูป้ายทะเบียนไม่ทันเลย โคตรแค้น

มันคงรู้ว่ามันผิดเต็มๆ แต่สันดานมาก ขับหนีเฉยเลย

รถเรามีประกันอยู่แล้ว ส่งเคลมได้ คนมันเห็นแก่ตัว ไม่กล้ารับผิดชอบ

เซ็ง

พอมาถึงออฟฟิศ ความซวยยังไม่หมด

ตอนบ่ายๆ เดินเข้าห้องน้ำ ปิดประตูห้องน้ำหนีบนิ้วโป้งตัวเอง

"อันนี้โง่เอง โทษใครไม่ได้"

ไม่ทันไร พอล้างมือเสร็จ จะเปิดประตูด้านนอกเพื่อออกจากห้องน้ำ

ยัยสวยเริ่ดนี่มาจากไหนไม่รู้ เปิดผลัวะเข้ามา ชนนิ้วก้อยเราอย่างจัง

ยังระบมจนถึงวันนี้เลย

เซ็ง (ว้อยยยยยยยยยยยยย)

ยังดีนะที่วันนี้มีเรื่องดีอยู่บ้าง

วันนี้เงินเดือนออก อิอิ

ตกเย็นเลยไปทดลองร้านใหม่ ได้บัตรลด 50 % จากซ้อป๊อบมา

ชื่อร้าน CafeCPS

ร้านเสื้อผ้า Chaps แตกไลน์มาทำร้านอาหาร

ดูๆไป เหมือนเลียนแบบ Greyhound  แต่คงเทียบไม่ได้หรอก

 

นั่งรออาหาร จะอร่อยมั้ยน้อ

ทำเก๋ มีเทียนอโรม่าบนโต๊ะ

บรรยากาศในร้านก็โอเคนะ

สั่ง pineapple juice มาช่วยย่อย

อร่อยๆ แต่หมดเร็วชะมัด เหอๆๆ

มาแล้วจานแรกของเรา สปาเก็ตตี้ คาโบนาร่า อร่อยใช้ได้เลย

สลัดผักรวม ถูกใจสลัดร้านนี้มาก สดและเยอะและแปลก  มีโหระพาด้วยง่ะ แปลกมั้ยล่ะ

 

เมนูใหญ่ของคุณสามี เนื้อย่างจานร้อน กินกะแป้งที่อยู่ซ้ายมือ คล้ายแป้งโรตีแต่หนากว่า

เวลากินก็ห่อแบบเมี่ยงคำแบบนี้(มั้ง) ฮ่าๆๆ มั่วๆเอา

เมนูใหญ่ยักษ์ของร้าน สงสารเด็กเสิร์ฟมั่กๆ

ตบท้ายด้วยของหวาน คาปูชิโน แมดเนส อร่อยสุดๆ

แก้วสูงมาก เลยต้องใช้ช้อนพิเศษ กินลำบากโคตรๆ

สูงกว่าขวดน้ำอีกอ่ะ

เหมือนเช่นเคย เรากินไอติมด้านบน กาแฟที่เหลือคุณสามีจัดการ

บิลค่าอาหารออกมา เกือบพัน แต่จ่ายแค่ 500 เพราะมีบัตรลด 50 %

เค้ามีให้กรอกข้อมูลไว้ด้วย แล้วให้บัตรลด 10% มา

อืมมมมม  โปรโมชั่นน่าดู

*** ตอนเย็นๆ ไอ้ตัวเล็กโทรมาร้องห่มร้องไห้ อยากมาหา เราบอกให้สอบเสร็จก่อน

       ไอ้ตัวเล็กมีสอบ จันทร์-พุธ สงสารมาก ไม่เจอกันเป็นเดือนแล้ว แต่ต้องใจแข็ง

        พูดอธิบาย ปลอบ ชักแม่น้ำทั้งห้า ค่อยดีขึ้น  พี่ก็คิดถึงเหมือนไอ้ตัวเล็กเอ๊ยยยยย